پدر و پسر

       دهم و یازدهم اردیبهشت هشتاد و نه  برای اولین بار به سختی بیمار شدی و تب و لرز شدیدی داشتی . تا  این مدت هیچ بیماری سختی نداشتی و  برای ما که اولین بار  بود تو را اینچنین می دیدیم ،ترسناک و نگران کننده  بود. دو سه شب خواب نداشتیم و نگران سلامتی ات بودیم. پسرم به سلامتی ات اهمیت زیادی بده چون  مهمترین نعمتی است که خدا به تو داده ، پس قدرش را بدان و همیشه شکرگذار سلامتی ات باش.