از پدر به پسر(6)
دهم فروردین هشتاد و نه برای اولین بار چهار دست و پا و به مانند فک ها توانستی حرکت کنی و خودت را جابجا کنی.تلاش برای حرکتت ستودنی بود. پسرم در زندگی ات همچون مرداب ،همیشه ساکن و بی حرکت نباش. ماندن در جای خود انسان را می پوساند. سعی کن همیشه همچون رود جاری باشی و در حال حرکت به سمت روشناییهای زندگی ات.
+ نوشته شده در جمعه یکم مرداد ۱۳۸۹ ساعت 12:27 توسط پژمان علی پور
|
تولد پسرم رامان بهانه ای شد برای نوشتن، تمرین دوباره زندگی کردن و تجربه کردن و اندیشیدن و... ثبت مراحل رشد فرزندم