هاروکی موراکامی نویسنده ی ژاپنی با شناختی که از موسیقی جاز داشت نوشتن را آغاز کرد . در آن موقع تنها فکری که به ذهن او رسید این بود که مثل نواختن یک آلت موسیقی، رمانهایش را بنویسد و آن موسیقی که می دانست را به نوشته تبدیل کند و اینگونه سبک نویسندگی اش شکل گرفت.او معتقد است که چه با موسیقی سر و کار داشته باشیم و چه داستان، مهم ترین موضوعات ریتم و آهنگ کار، ملودی ، هارمونی و در نهایت بداهه پردازی آزادانه است.

قبل از اینکه رامان به دنیا بیاید می دانستم که دانستن لالایی برای آرام کردنش به هنگام خواب مناسب است اما به غیر از زمزمه های مختصری که شنیده بودم چیزی از لالایی ها نمی دانستم . در واقع هیچ وقت به لالایی ها آنقدر جدی فکر نکرده بودم تا اینکه بعد از تولد رامان و در همان روزهای اولیه خلا ندانستن لالایی را حس کردم و مجبور شدم فی البداهه برایش بخوانم و  این را بر وزن آهنگ تیتراژ شروع "علی کوچولو" *خواندم:

رامان     کوچولو          این  مرد  کوچک

اینجا     خوابیده          گریه     می کنه

 شیرش و خورده          لالی    می کنه

 لالا     لالا      لا          لالا     لالا     لا

 بداهه پردازی آزادانه کارساز و تاثیرگذار شد. شعر از درون ذهن من کانال زد و آزادانه از آن خارج شد و من خودم را به جریان خارج شدن شعر سپردم.آهنگ درون ذهن که از کلمات پشتیبانی می کند با هارمونی کاملتر شد.کلمات را سعی کردم به درستی در کنار هم بچینم تا با ریتم جملات هماهنگ باشد و ملودی را شکل دادم و با یک ریتم خوب و طبیعی و پایدار آن را خارج کردم و اینگونه لالایی خوان شدم که برای رامان آرامش بخش و خوشایند بود هر چند که اطمینان داشتم که کلمات را نمی فهمد اما ریتم ، ملودی ،هارمونی و بداهه پردازی آزادانه شگفت انگیز بودند و از آنها لذت می برد و من فهمیدم که ریتم ، ملودی ،هارمونی و بداهه پردازی آزادانه نه تنها برای کودکان بلکه برای ما تا لحظه ی مرگ لذت بخش است و با ما همراه خواهند بود و ما نیز گاهاً با آنها به خواب می رویم.

 بعدها از همین روش لالایی های دیگرم شکل گرفت و بر وزن آهنگ هایی چون سلطان قلبها، جان مریم و...لالایی خواندم.البته کتاب خوبی را هم با نام پرنیان و آب –با لالایی تا سرزمین خواب- مادرانه هایی از ثریا قزل ایاغ- نشر چشمه خریداری کردم که لالایی های خوبی دارد و آنها را نیز برای رامان می خوانم.

پسرم از اینکه به من پدری می آموزی ممنوم پس رامان جان تو هم سعی کن ملودی هایی که دوستشان داری را همیشه زمزمه کنی و لذت ببری چرا که روزی به کارت خواهند آمد.   

*"علی کوچولو "نام انیمیشنی با تکنیک فتورمان  در زمان کودکی ام می باشد.